Yöneticinizle Kariyerinize Zarar Vermeden Nasıl Aynı Fikirde Olmazsınız

Bir yöneticiye ilk kez yanıldığını söylediğim anı hâlâ hatırlıyorum. Ellerim titriyordu, cümleyi merdivende prova etmiştim ve en kötü girişle başladım: "Aslında bu doğru değil." Sustu. Toplantı devam etti. Sonraki üç hafta boyunca ona attığım her e-posta daha soğuk bir odaya düşüyor gibiydi.

O günden beri öğrendiklerim, çoğunlukla acı yoldan geldi. İş yerinde itiraz etmek bir kişilik özelliği değil. Bir beceri; ve her beceri gibi bir tekniği, bir zamanı ve durmanız gereken bir noktası var.

Ağzınızı açmadan önce savaşı seçin

Her kötü fikir kavga etmeye değmez. Kendinize üç soru sorun: Bu işi, ekibi mi etkiliyor, yoksa sadece benim tercihimi mi? Karar hâlâ değiştirilebilir mi? Altı ay sonra bunu önemseyecek miyim?

Cevap "hayır, hayır ve hayır" ise hiçbir şey için sosyal sermaye harcamak üzeresiniz. Saklayın. Gelecek çeyrekte gerçekten önemli bir karar olacak: bir lansman tarihi, bir işe alım, bir bütçe kalemi. O gün geldiğinde itirazları hâlâ ciddiye alınan biri olmak istersiniz.

24 saat kuralı

Kariyer hasarının çoğu, kötü bir kararın ardından gelen ilk saatte oluşur. O saat konuşmamalısınız. Öfkeli mesajı yazın. Göndermeyin. Üstüne bir gece uyuyun.

Ertesi sabah argüman genellikle kısalır ve keskinleşir. Toplantının tonu tartışmayı bırakıp gerçekten kırılacak şeyi konuşmaya başlarsınız: teslim tarihi, müşteri, maliyet. Bir gecenin ardından sorun hâlâ acil geliyorsa dile getirmeye değer. Buharlaşıp gittiyse, muhtemelen işle değil egonuzla ilgiliydi.

İnsanla değil, kararla aynı fikirde olmayın

Burada ağır işi dil yapar. "İyice düşünmediniz" konuşmayı bitirir. "Buradaki dengeyi doğru anladığımdan emin olmak istiyorum" devam ettirir.

En azından çalıştığım kültürlerde işe yarayan birkaç giriş:

• "Bir kısmını test edebilir miyim?" yönü kabul ettiğinizi ve iyileştirmek istediğinizi gösterir.
• "Tedarikçi iki hafta gecikirse ne olur diye endişeleniyorum. Bunu nasıl çözeriz?" itirazı ortak bir soruna dönüştürür.
• "Ben farklı görüyorum, işte baktığım veriler." kişisel olmadan doğrudan kalır.

Kaçınmanız gerekenler: "kırmak istemem ama" (kimse inanmaz), "herkes aynı fikirde" (kalabalık uydurur) ve "sen hep" (kararı karakter eleştirisine çevirir).

Şikâyet değil, öneri getirin

Bir yönetici itirazı on saniyede geçiştirebilir. Somut bir alternatifi savuşturmak daha uzun sürer.

Bu yüzden ödev yapın. Lansmanın kayması gerektiğini düşünüyorsanız iki haftalık bir planla, kayması gereken üç görevle ve kesmek istediğiniz tek şeyle gelin. İşe alımın yanlış olduğunu düşünüyorsanız onun yerine arayacağınız profili getirin. Haklı çıkmak istemiyorsunuz. Faydalı olmak istiyorsunuz.

Cevabın "şimdi değil" olduğunu bilin

Bazen iyi bir şekilde, iki kez dile getirirsiniz ve cevap hâlâ hayırdır. Bu bir bilgidir. Burada kararların nasıl alındığını ve bununla yaşayıp yaşayamayacağınızı söyler.

Konu küçükse bırakın ve not edin. Ciddiyse ve tekrarlıyorsa, güvenlik, etik, müşterilere zarar verecek bir şey, o zaman konuşma artık ikna hakkında değildir. Yükseltme, belgeleme ya da en kötü durumda bir sonraki işiniz hakkındadır. Bunlar daha büyük hamlelerdir ve sıcak değil, sakin bir kafayı hak eder.

İyi itiraz etmek kazanmakla ilgili değil. İnsanların önemli kararlarda hâlâ fikrinizi duymak istemesi için odada yeterince uzun kalmakla ilgili. Yıllar önce acemi cümlemi savuşturan yönetici sonradan en iyi referanslarımdan biri oldu. O gün haklı olduğum için değil. Bir dahaki sefere daha iyi söylemeyi öğrendiğim için.